Daar is-ie dan. Eindelijk. En wat is-ie klein. Hoe kan zo’n klein mensje nou zóveel ruimte innemen in je leven?

​

De eerste weken zijn een beetje een waas. Voedingen, gebroken nachten, eindeloos naar dat kleine gezichtje kijken en je afvragen hoe het in hemelsnaam mogelijk is dat je zoveel van iemand kunt houden die je nog maar net kent.​ En ondertussen verandert er alweer van alles. Die kleine handjes, die mini-voetjes, dat slaperige koppie dat je het liefst de hele dag zou willen bekijken.

​

Juist daarom vind ik newbornfoto’s zo waardevol. Niet omdat alles perfect moet zijn, maar juist omdat het dat niet is. We fotograferen gewoon bij jullie thuis, in jullie eigen bubbel. Met knuffels, kusjes, lekker dicht tegen elkaar aan en alle ruimte om tussendoor even te voeden of te knuffelen.

​

Geen perfecte plaatjes die jullie moeten nadoen, maar gewoon jullie, met dat nieuwe kleine mensje erbij. En geloof me: voor je het weet, past die mini niet meer zo lekker in je armen. Dus laten we die eerste, bijzondere weken maar gewoon bewaren. Precies zoals het was.