Daar is hij/zij dan. Eindelijk.
En ineens besef je: hoe klein ze nu zijn, zijn ze nooit meer.

De eerste weken vliegen voorbij in een waas van voedingen, weinig slaap en eindeloos kijken naar dat kleine gezichtje dat elke dag verandert.

​

Juist daarom zijn foto's zo waardevol. Niet perfect geposeerd, maar zoals het echt is: bij jullie thuis, in jullie armen, in jullie eigen ritme.

​

Dat kleine handje om je vinger. Die voetjes. De babykamer waar met zoveel liefde op gewacht is.

Want later wil je niet denken: hadden we dit moment maar vastgelegd.